W sztuce układania kwiatów liczy się nie tylko to, co widoczne, lecz także przestrzeń między elementami. Wywodzi się ona z Japonii i od wieków rozwijana jest jako forma wyrażania harmonii między naturą, a człowiekiem. W przeciwieństwie do bogatych bukietów, opiera się na prostocie. Kilka roślinnych elementów tworzy przemyślaną, niemal symboliczną kompozycję. Każdy z nich ma tu swoje znaczenie i kierunek. 

Linie wyznaczane przez łodygi układają się w subtelny rytm, często oparty na trzech głównych osiach symbolizujących niebo, ziemię i człowieka. To sztuka asymetrii, w której kompozycja jest najwyższą wartością, a naturalny kształt rośliny nie jest podporządkowany formie. To forma podąża za naturą.

Ikebana (inaczej kadō — droga kwiatów) uczy uważności i świadomego wyboru. Nie chodzi o ilość, lecz o relację między elementami: napięcie między linią a przestrzenią negatywową, między ciężarem, a lekkością. To forma artykulacji, która nie narzuca się, lecz zaprasza do interakcji.

Droga kwiatów stała się inspiracją do zrealizowania wyjątkowego pierścionka. Delikatne linie liści przeplatają się z głównym rytmem obrączki. Kielich kwiatu, w którego pręcikach osadzony został doskonały diament to punkt skupienia, wokół którego buduje się cała kompozycja. Diamentowa rosa na obrączce nadaje lekkości i doskonale kontrastuje z różowym kruszcem, z którego wykonany jest pierścionek.