Naszyjnik Zadora

To jeden z najstarszych i najbardziej rozpoznawalnych rodów polskiej arystokracji — nazwisko, które przez stulecia pojawiało się na kartach historii, literatury i kronik dworskich. Ich losy splatają się z dziejami Rzeczypospolitej, a pamięć o nich trwa nie tylko w archiwach, lecz także w opowieściach przekazywanych z pokolenia na pokolenie. Ten możnowładczy ród polski, herbu Zadora, zamieszkiwał ziemię krakowską i sandomierską. Zadorowie należeli do wpływowego rodu, biorącego udział w działalności publicznej w Polsce ostatnich Piastów.

Wśród przedstawicieli Lanckorońskich wyróżniały się postacie o silnych charakterach i szerokich horyzontach. Byli mecenasami kultury, wojskowymi, podróżnikami i badaczami, wiernymi swoim korzeniom, a jednocześnie otwartymi na świat. Ich losy niosą echo dawnej Polski — tej, w której pałace tętniły rozmowami o sztuce i polityce, a honor miał wartość większą niż złoto.

Symbolicznym ogniwem między przeszłością a współczesnością stała się Karolina Lanckorońska — historyk sztuki, profesor, żołnierz i więzień Ravensbrück, a jednocześnie kobieta o niezwykłej sile i godności. Jej życie to świadectwo odwagi i wierności wartościom, które ród ten przez pokolenia pielęgnował. Dzięki niej nazwisko Lanckorońskich nabrało nowego brzmienia — stało się synonimem nie tylko arystokracji, lecz także duchowej niezłomności i pracy dla dobra wspólnego.

Herb Lanckorońskich, oraz ich bogata historia stały się inspiracją do zrealizowania wyjątkowego naszyjnika. W centrum osadzony został ponad 100-karatowy topaz o szlifie portugalskim. Dopełniają go szafiry i rubiny na słonecznej rozecie wysadzanej brylantami. Słońce zawieszone jest na kartuszu z herbem Zadora. W łańcuchu składającym się kolejno z owalnych i ozdobionych tarczami ogniw osadzone zostały topazy o szlifie markizowym. Całość przypomina łańcuch sędziowski, symbolizujący siłę charakteru, która przetrwała wieki, tak jak historia rodu Lanckorońskich, na zawsze zapisana w polskiej kulturze.